Οι καρδιαγγειακές νόσοι (Cardiovascular Diseases – CVDs) αποτελούν μία ομάδα διαταραχών οι οποίες επηρεάζουν την καρδιά και τα αιμοφόρα αγγεία του σώματος. Επιπλέον, αποτελούν την κύρια αιτία πρόωρου θανάτου και αναπηρίας παγκοσμίως. Οι καρδιαγγειακές νόσοι διακρίνονται στη στεφανιαία αρτηριακή νόσο (Coronary Artery Disease) γνωστή και ως καρδιακή ισχαιμία, αρτηριακή υπέρταση, αρτηριακή αθηροσκλήρυνση, φλεβική θρομβοεμβολή και εγκεφαλοαγγειακή νόσο (cerebrovascular disease) . Συγκεκριμένα, η υποκείμενη παθογένεια και εξέλιξη των παραπάνω καρδιαγγειακών νόσων σχετίζεται με μία κατάσταση η οποία είναι γνωστή ως αθηροσκλήρυνση η οποία προκαλείται από τον σχηματισμό αθηρωματικών πλακών στα αγγεία τόσο της καρδιάς όσο και του περιφερικού αγγειακού συστήματος. Συνεπώς, τα συμπτώματα περιλαμβάνουν έμφραγμα του μυοκαρδίου, καρδιακή αρρυθμία και εγκεφαλικό. Επιπλέον, οι κύριοι παράγοντες κινδύνου που οδηγούν στην εκκίνηση των καρδιαγγειακών νόσων περιλαμβάνουν τη λιπιδαιμία, υπέρταση, σακχαρώδης διαβήτης, παχυσαρκία, κάπνισμα και έλλειψη φυσικής δραστηριότητας .

Λόγω της παθοφυσιολογίας της νόσου, έχει αποδειχθεί πως η αθηροσκλήρυνση και η υπέρταση αποτέλεσμα της παχυσαρκίας, αποτελούν τις συχνότερες καρδιαγγειακές διαταραχές οι οποίες εκτός από το γενετικό υπόβαθρο, οφείλονται σε μεγάλο βαθμό από τη διατροφή που ακολουθεί το άτομο. Για παράδειγμα, ερευνητικά στοιχεία δείχνουν πως η υπερβολική κατανάλωση κορεσμένων λιπαρών οξέων αυξάνουν τα επίπεδα της χαμηλής πυκνότητας λιποπρωτεΐνης (low-density lipoprotein – LDL) στο αίμα με αποτέλεσμα αυτό να οδηγεί στη συσσώρευση πλάκας στα αγγεία, κατάσταση η οποία αναφέρεται ως αθηροσκλήρυνση. Επιπλέον, η υπερβολική κατανάλωση σακχάρων οδηγεί σε αύξηση του σωματικού βάρους, αντίσταση στην ινσουλίνη και εν τέλη σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2. Η παχυσαρκία και ο διαβήτης με τη σειρά τους αυξάνουν το ρίσκο εμφάνισης καρδιαγγειακών νόσων λόγω του ότι επηρεάζουν αρνητικά την αρτηριακή πίεση, τα επίπεδα της χοληστερόλης καθώς επίσης προωθούν και τη φλεγμονή.

Ως εκ τούτου, για την αντιμετώπιση των παραγόντων κινδύνου εμφάνισης καρδιαγγειακών νόσων συστήνεται η προσκόλληση σε ένα πλάνο διατροφής το οποίο θα περιλαμβάνει χαμηλή κατανάλωση ζωικού κρέατος που περιέχει μεγάλες ποσότητες κορεσμένων λιπαρών οξέων, υψηλή κατανάλωση φυτικών προϊόντων και ξηρών καρπών. Για παράδειγμα, ένα πολύ γνωστό πρόγραμμα που συστήνεται για την πρόληψη και διαχείριση καρδιαγγειακών νοσημάτων είναι το DASH (Dietary Approaches to Stop Hypertension). Αυτό το πλάνο διατροφής σχεδιάστηκε με σκοπό τη μείωση της αρτηριακής πίεσης και βασίζεται στην κατανάλωση φρούτων, λαχανικών και τροφών χαμηλά σε συγκέντρωση λιπαρών. Έρευνες δείχνουν πως αυτή η διατροφική προσέγγιση μειώνει την εμφάνιση καρδιαγγειακών νοσημάτων κατά 20%, τη στεφανιαία νόσο κατά 21%, το εγκεφαλικό κατά 19% και την εμφάνιση σακχαρώδους διαβήτη κατά 18%. Αντίστοιχα, παρόμοια οφέλη εμφανίζει και το ιαπωνικό διατροφικό πλάνο το οποίο περιλαμβάνει την κατανάλωση ψαριών, τροφές που έχουν βάση τη σόγια, λαχανικά και πράσινο τσάι. Παρ’ όλα αυτά, ένα μειονέκτημα της ιαπωνικής διατροφής είναι η κατανάλωση κάποιων τροφών που είναι πλούσιες σε αλάτι, συστατικό που αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης υπέρτασης.